Πέθανε ο Νίκος Στασινόπουλος της Βιοχάλκο

Ο Νίκος Στασινόπουλος, μια εμβληματική μορφή της ελληνικής βιομηχανίας και ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με την πορεία και την ανάπτυξη του Ομίλου Βιοχάλκο, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 95 ετών, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη.

Ο Νίκος Στασινόπουλος υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της σύγχρονης ελληνικής βιομηχανίας και ένας από τους βασικούς πυλώνες της μακρόχρονης πορείας του Ομίλου Βιοχάλκο. Με μια ζωή αφιερωμένη στην επιχειρηματικότητα, στην ανάπτυξη και στη στήριξη της ελληνικής παραγωγής, άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στον οικονομικό και βιομηχανικό χάρτη της χώρας.

Γεννήθηκε σε μια εποχή δύσκολη για την Ελλάδα, σε ένα περιβάλλον όπου η εργατικότητα και η επιμονή αποτελούσαν βασικές αξίες για την επιβίωση και την πρόοδο. Από νεαρή ηλικία έδειξε ενδιαφέρον για τον χώρο της βιομηχανίας και της επιχειρηματικότητας, αναγνωρίζοντας τη σημασία της παραγωγής και της τεχνολογικής εξέλιξης για την ανάπτυξη της χώρας. Οι σπουδές του και η επαγγελματική του κατάρτιση τον προετοίμασαν για μια σταδιοδρομία με υψηλές απαιτήσεις, αλλά και μεγάλες προοπτικές.

Η πορεία του συνδέθηκε στενά με τη Βιοχάλκο, έναν όμιλο που ξεκίνησε ως ελληνική βιομηχανία μετάλλων και εξελίχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους βιομηχανικούς ομίλους της Ευρώπης. Ο Νίκος Στασινόπουλος διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη στρατηγική ανάπτυξη της εταιρείας, συμβάλλοντας στην επέκτασή της σε νέες αγορές, στην ενίσχυση της εξωστρέφειας και στην υιοθέτηση σύγχρονων μεθόδων παραγωγής.

Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του διαδρομής, έδωσε έμφαση στην ποιότητα, στην καινοτομία και στη βιωσιμότητα. Υπό την καθοδήγησή του, η Βιοχάλκο επένδυσε σε νέες τεχνολογίες, σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις υψηλών προδιαγραφών και σε ανθρώπινο δυναμικό με εξειδίκευση και όραμα. Πίστευε ακράδαντα ότι η επιτυχία μιας επιχείρησης δεν εξαρτάται μόνο από τα οικονομικά μεγέθη, αλλά και από τις αξίες που τη διέπουν.

Ιδιαίτερη σημασία έδινε στη στήριξη των εργαζομένων και στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος συνεργασίας και σεβασμού. Για τον Νίκο Στασινόπουλο, οι άνθρωποι αποτελούσαν τον πιο σημαντικό παράγοντα επιτυχίας. Η σχέση εμπιστοσύνης που καλλιέργησε με τους συνεργάτες του συνέβαλε στη σταθερότητα και στη μακροχρόνια ανάπτυξη του Ομίλου.

Παράλληλα με την επιχειρηματική του δράση, διακρινόταν για το ήθος, τη σεμνότητα και την κοινωνική του ευαισθησία. Πίστευε στη σημασία της προσφοράς προς την κοινωνία και υποστήριζε πρωτοβουλίες που αφορούσαν την εκπαίδευση, τον πολιτισμό και την κοινωνική συνοχή. Η συμβολή του δεν περιορίστηκε μόνο στον οικονομικό τομέα, αλλά επεκτάθηκε και στη γενικότερη πρόοδο της ελληνικής κοινωνίας.

Η μακρόχρονη παρουσία του στον χώρο της βιομηχανίας τον κατέστησε σημείο αναφοράς για τις νεότερες γενιές επιχειρηματιών. Το παράδειγμά του ανέδειξε ότι η επιτυχία μπορεί να συνδυαστεί με υπευθυνότητα, συνέπεια και σεβασμό προς τους ανθρώπους και το περιβάλλον.

Ο Νίκος Στασινόπουλος έζησε μια πλήρη ζωή, γεμάτη δημιουργία και προσφορά. Η απώλειά του σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για την ελληνική βιομηχανία, όμως το έργο του συνεχίζει να ζει μέσα από τη Βιοχάλκο, τους συνεργάτες του και την κληρονομιά που άφησε πίσω του.

Η ιστορία της Βιοχάλκο

Ο Νικόλαος Η. Στασινόπουλος, παππούς του εκλιπόντως, γεννήθηκε το 1866 στην Τεγέα, Αρκαδίας στο χωριό Αχούρια, μετέπειτα Στάδιο. Από τα νεανικά του χρόνια δραστηριοποιείται στο εμπόριο ξυλείας και ελαιολάδου σε όλη την Πελοπόννησο. Σε ηλικία 30 ετών, είναι ήδη γνωστός και καταξιωμένος. Εκλέγεται πρόεδρος του εμπορικού συλλόγου της Τρίπολης και συνεχίζει να επεκτείνει τις δραστηριότητές του. Στην εμπορία ξυλείας, προστίθενται σιδηρικά, χρώματα, τζάμια και άλλα υλικά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 αποφασίζει να μεταφέρει τις δραστηριότητες του στην Αθήνα και κατασκευάζει κτήριο στην συμβολή 3ης Σεπτέμβριου και Μάρνη σε σχέδια του αρχιτέκτονα Αναστάσιου Χέλμη.

Το κτήριο αποτελεί την πρώτη έδρα της εταιρείας ΑΦΟΙ Ν. ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΙ, που ιδρύεται από τους γιούς του, Ηλία και Μιχαήλ, τον Σεπτέμβριο του 1924. Χάρη στην ενεργό συμμετοχή και των τριών παιδιών η εταιρεία αναπτύσσει και νέες εμπορικές δραστηριότητες: Είδη υγιεινής, βιομηχανικά προϊόντα, εργαλεία. Το 1933 τα τρία αδέρφια μαζί με τους δύο αδελφούς Σαράντη ιδρύουν την Ανώνυμη Εταιρεία: ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΩΛΗΝΟΥΡΓΕΙΑ. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1937 από την ίδια πενταμελή ομάδα επιχειρηματιών, ιδρύεται ο πρόδρομος της ΒΙΟΧΑΛΚΟ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΧΑΛΚΟΥ, με την πρώτη μονάδα παραγωγής, στην οδό Πειραιώς 252. Αυτή η πρώτη μονάδα παράγει ράβδους, ταινίες, σωλήνες και άλλα προϊόντα, χαλκού, ορείχαλκου και αλουμινίου, καθώς και είδη για την ελληνική βιομηχανία πολεμικού υλικού, που χρησιμοποιήθηκαν στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Νίκος και ο Ευάγγελος Στασινόπουλος, οι γιοί του Μιχαήλ Στασινόπουλου, που έφυγε από την ζωή το 1964, έχοντας ζήσει δίπλα στον οραματιστή πατέρα τους, προχώρησαν με την σειρά τους σε συνεχείς επενδύσεις σε υποδομές και ανθρώπινο κεφάλαιο που έδιναν τεράστια σημασία, επέκτειναν σταθερά τις δραστηριότητες της ΒΙΟΧΑΛΚΟ στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, μετατρέποντάς την σε έναν από τους κορυφαίους βιομηχανικούς ομίλους επεξεργασίας μετάλλων στην Ευρώπη αλλά και διεθνώς. Γίνεται με προσεκτικά και μελετημένα βήματα. Με σύναψη στρατηγικών συμμαχιών με διεθνείς βιομηχανικές επιχειρήσεις, μεγαλώνοντας τον Όμιλο που σταδιακά επεκτείνουν, κρατώντας – όπως αναφέρεται και στο χρονολόγο που δόθηκε στη δημοσιότητα με αφορμή τα 100 χρόνια – την ανθρώπινη πλευρά του και την καθαρότητα του επιχειρείν αξίες που παραμένουν αναλλοίωτες στη παρόδου του χρόνου.

Έως το 1966 έχει γίνει εταιρεία Συμμετοχών, αποτέλεσμα μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής με στόχο την μεγαλύτερη ανεξαρτησία και ευελιξία των θυγατρικών της, που μπορούσαν πλέον να επικεντρωθούν αποδοτικότερα στις συγκεκριμένες αγορές τους. Στις πολλές και σημαντικές στιγμές στην πορεία του ενός αιώνα θα πρέπει να γίνει ιδιαίτερα αναφορά στο 1968 που ιδρύεται το Κοινωφελές Ίδρυμα Μιχαήλ Ν. Σστασινόπουλος -ΒΙΟΧΑΛΚΟ στην Τεγέα Αρκαδίας στη μνήμη του Μιχαήλ Στασινόπουλου, από τη σύζυγό του Μαριάνθη και τους γιους του. Μια έμπρακτη αναγνώριση της αγάπης του δημιουργού του Ομίλου, για τον τόπο καταγωγής της οικογένειας και τους συγχωριανούς του.

 

Πηγή: www.mononews.gr