Η Mercosur είναι απειλή και ευκαιρία

Η συμφωνία με τη Mercosur συζητείται εδώ και 26 χρόνια. Ομως κάποιοι πληροφορήθηκαν για αυτήν μόλις χθες. Και σηκώθηκε μέγας αχός. Αυτό είναι κάπως αστείο. Να έχεις σχεδόν τριάντα χρόνια στη διάθεση σου, αλλά να αντιλαμβάνεσαι τις συνέπειες την τελευταία ώρα.

Πρώτα να δούμε τι είναι η Mercosur. Είναι η Κοινή Αγορά του Νότου. Ιδρύθηκε το 1991 από την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Παραγουάη και την Ουρουγουάη. Σκοπός της είναι η ελεύθερη διακίνηση αγαθών, υπηρεσιών, κεφαλαίων και προσώπων και η διαμόρφωση τελωνειακής ένωσης.

Και τι προβλέπει η συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση; Με δυο λόγια, το άνοιγμα των αγορών της Λατινικής Αμερικής για ευρωπαϊκά βιομηχανικά προϊόντα και το άνοιγμα της Ευρώπης σε αγροτικά προϊόντα. Πρόκειται για μία συμφωνία που εξυπηρετεί, κυρίως, τα συμφέροντα της Γερμανίας, της Ολλανδίας, του Βελγίου, γενικά των χωρών με βαριά βιομηχανία. Η Γαλλία, αν και έχει βαριά βιομηχανία, καταψήφισε τη συμφωνία επειδή πλήττεται ο πρωτογενής τομέας και κυρίως η παραγωγή κρέατος.

Γενικώς, είναι μία συμφωνία που ευνοεί τη μεγάλη κλίμακα. Όσοι ισχυρίζονται ότι ο Έλληνας παραγωγός θα δεχθεί ισχυρό πλήγμα, δεν αδικούν την αλήθεια. Αυτό θα συμβεί. Εκτός και αν ο ίδιος αποφασίσει να αναπτύξει βηματισμό εκσυγχρονισμού. Δηλαδή να ιδρύσει σοβαρές συνεταιριστικές επιχειρήσεις, να επενδύσει σε ποιοτικές ΠΟΠ καλλιέργειες. Να πάψει να βλέπει τη γεωργία σαν κληρονομιά και να τη δει σαν επιχείρηση. Αρκεί να έχει τη σοβαρή συμπαράσταση της κυβέρνησης.

Και κάποτε πρέπει όλοι να συμφωνήσουμε στο αυτονόητο: όποιος παράγει χωρίς συνεργασία, χωρίς τυποποίηση, χωρίς σχέδιο εξόδου στην αγορά, θα συνθλιβεί. Αν όμως επενδύσουμε στην ποιότητα, στην ταυτότητα και στη μεταποίηση, μπορούμε να σταθούμε ως χώρα. Όχι όλοι. Αλλά όσοι αντέξουν τη μετάβαση. Εδώ βέβαια ανοίγει και άλλο κεφάλαιο στη συζήτηση: θα υπάρξουν κεφάλαια να χρηματοδοτήσουν τη μετάβαση; Θα διατεθούν εργαλεία προς τους παραγωγούς ώστε να βαδίσουν προς γεωργική παραγωγή συμβατή με τις απαιτήσεις των καιρών; Μέχρι στιγμής δεν έχουμε πειστικές απαντήσεις ούτε από την κυβέρνηση, αλλά ούτε και από τους αγρότες.

Οι παλαιότεροι, που μπορούν να κάνουν ένα flashback 40 ετών, θα θυμούνται ότι αντίστοιχη κουβέντα κάναμε και πριν το ορόσημο του 1992 και της κοινής αγοράς. Τότε ασκείτο κριτική με βασικό επιχείρημα το μέλλον των μικρομεσαίων που θα βρεθούν, ξαφνικά, μέσα στα δόντια των Ευρωπαίων ανταγωνιστών τους. Και, πράγματι, αυτό συνέβη για αρκετούς από αυτούς. Όμως ήταν και οι άλλοι που προσαρμόστηκαν, εξελίχθηκαν, επιβίωσαν και, εν τέλει, ανοίχτηκαν σε νέες αγορές. Η συμφωνία με τη Mercosur είναι απειλή και ευκαιρία. Ευχή και κατάρα. Σημαίνει άνοδο για τους ευέλικτους και προσαρμοστικούς, αλλά και καταβαράθρωση σε όσους μείνουν στον προηγούμενο αιώνα. Και ναι, έτσι όπως είναι σήμερα τα πράγματα, όπου όλοι κρύβονται πίσω από το δάχτυλο τους, η σπορά μας δεν δείχνει γόνιμη.

Πηγή: www.news247.gr